De Reizende Colum

De Clumsie Dutchie

Eigenlijk wil ik jullie beste lezers eens een keer verrassen want ik ben nu al enige tijd onderweg en ja ... Ik heb al het eender meegemaakt en beleeft. 

Ja, min of meer opgelicht worden door een willekeurige tuktuk bestuurder. Wie in Bangkok is geweest, weet wat ik bedoel. Overal op straat aangesproken worden en uiteindelijk overstag gaan en dan zo'n halfgare Tour doen want ik hoorde pas achteraf dat die bestuurders provisie krijgen. 

Of dat je dat in Bangkok onderweg bent op een doodnormale zaterdag naar the Grand Palace en gedurende reis er naar toe word aangesproken; "jullie komen er niet in" maar alsnog lukt door een kaartje te kopen en aan te passen via beschikbare kledij. 

Zo word je al helemaal overruled in Vietnam want je land op Hanoi op een rustig vliegveld en je bent onderweg naar de stad toe en gaanderweg wordt alles overstemd door het geluid van motoren en brommers. Zie toeterende! 

Daarna ben je onderweg in Cambodja en je wordt lastig gevallen door "straatkinderen" en leer je nieuwe dingen eten. 

Mocht ik in Duitsland al eens een concentratiekamp bezocht hebben en ga je in Cambodja naar the killing fields en prison 21. Ja, daar wordt je ineens heel stil van, dat is moeilijk te beschrijven. 

Zit je eindelijk in Maleisië en bevind je in één van de mooiste streken dan zo hondsberoerd en verschrikkelijk ziek zijn en dat duurt dan eigenlijk je gehele reis door Maleisië dan is min of meer je wereld maar klein en voel je heel eenzaam dan verlang je heel erg naar huis. 

Na alle chaos, drukte en geluidsoverlast van de weken ervoor dan is Singapore een oase van rust. Het contrast is eigenlijk heel groot vergeleken met de rest van Zuidoost Azie maar een heerlijk vetrekpunt voor het vervolg. 
 
Nee wat anders dan, ben je helemaal naar Australië afgereisd, ga je activiteiten doen die anders thuis nooit doet! Zoals surfen, paard rijden, kleiduiven schieten en ooh ja, kamperen. 

Achteraf gezien heb ik wel heel veel lol gehad met dat paard rijden, wel een guilty pleasure.  

Of onderweg zijn naar de Grand Prix en Hollanders tegenkomen en een praatje pot maken en dan vragen waar je zit. Totdat ik mijn foto's liet zien en die blikken in die ogen van verbazing. 

Tuurlijk heb je het naar je zin zo met dat reizen, je leert nieuwe mensen kennen en vooral jezelf. Tevens beleef je van alles, maak je van alles mee en doet van alles maar er is altijd één MAAR. 

Het is soms lastig dat je niet altijd direct je verhaal kwijt kan of je belevenis kan delen want je beleeft het altijd alleen, zoals sunrise+set in Angkor Wat of de F1 Grand Prix.

Natuurlijk zijn de mogelijkheden daar en niet zoals 10 jaar geleden want ik zit hier en de rest daarzo. 

Joost, zijn er dan dingen die mist (familie niet meegeteld)? Ja, of course! Zoals zo'n heerlijk broodje frikandel speciaal of zo'n bakkie kapsalon. Tuurlijk overal in de wereld zijn Hollandse producten verkrijgbaar maar het voelt nooit als THUUS. 

Zalig zijn de onnozele van geest, zij die niet de Roosestraat wandelen maar achterop de stoomtram stappen. 

Times like these, zou het nooit willen missen! 

Adelaide, Australie 02.04.16